కూడలి
జల్లెడ
హారం
Infront of the trial room take your mobile and make sure that mobile can make calls....... .
Then enter into the trial room, take your mobile and make a call.....
If u can't make a call......!! !!
There is a hidden camera......
This is due to the interference of fibre optic during the signal transfer.... ..
నా క్రిందటి పుటలో ఆరవ అజ్ఞాత స్పందనను చూసిన తరువాత ఇది వ్రాయాలనిపించింది. ఇలాంటి అజ్ఞాతలు ఎంతమంది స్పందించకుండా పోయ్యారో వారందరికీ ఇది ఒక సలహా అవ్వాలని ఈ పుట యొక్క అంతరంగం. ఈ పుట ఓ నలుగురు స్నేహితుల గురించి నేను చదువుకున్న ఆంగ్ల కధ. క్లుప్తంగా ఆంగ్లంలోనే వ్రాస్తాను. ఎందుకంటే తెలుగులోకి అనువదించి వ్రాస్తే ఆ కధ యొక్క పట్టు అంత మజాగా ఉండదు.
Once upon a time there lived 4 friends by names, EveryOne, AnyOne, SomeOne and NoOne. There is a work that AnyOne can do and EveryOne is thinking that SomeOne would come forward and do the work. But finally NoOne did the work.
So to conclude when there is some thing that we can do, please do so. Why wait for some one to come forward.
తెలుగులో నాకు నచ్చిన ఓ పాట .. ఇదే విధంగా ఉంటుంది..
ఎవరో ఒకరు .. ఎప్పుడో అపుడు.. నడవరా ముందుకు అటో ఇటో ఏటో వైపు..
అలా మీరు చెయ్యాల్సిన పని ఎవ్వరో చేస్తారని ఎదురు చూడకండి. ప్లీజ్ మీరే చెయ్యండి.
ఇవి కూడా చూడండి ... జూలై 2010-1, 2, 3,
విభాగాలు: 2010,
ప్రపంచం లో ఉన్న ప్రతీ occasion కీ బట్టలు పెట్టడం అనేది, మన ఆంధ్రదేశంలోనే ఎక్కువనుకుంటాను.ఎవరింటికి వెళ్ళినా, ఆడవారికి, వారి పరిచయాన్ని బట్టి ఓ చీరో జాకెట్టు ముక్కో పెట్టేస్తూంటారు.బాగా తెలిసినవాళ్ళైతే, కొంచెం మంచి క్వాలిటీ ది,చుట్టాలైతే ఓ చీర బోనస్సు! అవి అటూ ఇటూ తిరిగి, చివరకు మొదటిచ్చిన వాళ్ళ దగ్గరకే వస్తూంటుంది. అది వేరే విషయమనుకోండి! అసలు ఈ బట్టలుపెట్టడం అనే ఆచారం ఎక్కడినుంచొచ్చిందండి బాబూ? ఎవరైనా పీటలమీద కూర్చుంటే, వాళ్ళకి (దంపతులకి) బట్టలు పెట్టాలిట.ఈ సెంటిమెంటులేమిటో, ఈ గొడవలెంటో నాకు మాత్రం ఎప్పుడూ అర్ధం అవవు.ఒక్క విషయం మాత్రం అర్ధం అవుతూంటుంది- ఇంట్లో ఏ శుభకార్యం అయినా, మా ఇంటావిడవైపు చూస్తాను, ఎవరెవరికి బట్టలు కొనాలో!
పైగా ఎవరైనా పుట్టింటికి వెళ్తే, ఆవిడ అక్కడినుంచి తిరిగివచ్చిన తరువాత, అందరికీ తనకి ఎవరెవరు ఏమేమి బట్టలు పెట్టారో, అందరినీ పిలిచి మరీ చూపిస్తారు.అదంతా తన పుట్టింటి వారి status చూపించుకోడం అన్న మాట! ఏ పరిస్థితుల్లో అయినా, అక్కడినుంచి, బట్టలు రాకపోయినా, కొంచెం చవకబారు బట్టలొచ్చినా, తిరిగి వచ్చేటప్పుడే, కొట్లోకి వెళ్ళి ఖరీదైన బట్ట కొనుక్కోవడమూ, పుట్టింటివారిచ్చేరని చెప్పుకోవడమూనూ.అలా బట్టలు పెట్టిన వాళ్ళెవరైనా, మనింటికి వస్తే, వాళ్ళిచ్చినదానికంటె ఓ మెట్టు పైది పెట్టడం. లేకపోతే మన పరువు పోదూ?
ఇంట్లో బీరువా నిండా, ఓ మోపెడు బ్లౌజు పీసులు దాస్తూంటారు.ఇంటికి మొదటిసారి వస్తే బ్లౌజు పీసివ్వాలిట.పైగా ఆ వచ్చినవాళ్ళుకూడా take it for granted గా, ఆ బ్లౌజుపీసేదో ఇస్తేనేకానీ కదలరు! పైగా ఇస్తున్నప్పుడు ‘ఇప్పుడెందుకండీ ఇవన్నీనూ’ అంటూ ఓ మొహమ్మాటం డయలాగ్గోటీ. వీళ్ళు <b.ఇవ్వకా మానరు, ఆ వచ్చినవాళ్ళు పుచ్చుకోకా మానరు, ఊరికే public consumption కోసం ఈ డయలాగ్గులు! ఇవన్నీ అస్తమానూ ఎందుకూ అంటే, మనం వెళ్ళినప్పుడు వాళ్ళు పెట్టిన చీర తీసికోలేదేమిటీ, తిరిగి పెట్టకపోతే బావుంటుందా అంటూ ఇంటివాడి నోరు నొక్కేస్తూంటారు!అసలు in the first place తీసికోమ్మనదెవడంట? అప్పుడు తీసికోకపోతే ఇప్పుడు ఇచ్చే అవసరం ఉండేది కాదుగా!
ఈ బట్టలవ్యవహారాలు ఈ మధ్యన, ఆడవారివరకే పరిమితం అయ్యాయి.మొగాళ్ళకి, ఓ జేబురుమ్మాలో, ఓ తువ్వాలో పెట్టేస్తున్నారు.మారోజుల్లో, ఏ సన్మానం లాటిది జరిగినా శాలువాలు కప్పేవారు. ఈ మధ్యన ప్రతీ వారికీ, ఓ కండువా భుజంమీదెయ్యడం ( ఏ పార్టీవాళ్ళైతే ఆరంగుది).ఒకప్పుడు ఆ కండువాకి చాలా పెద్ద honour ఉండేది. కండువా వేసికున్నవారిని ఓ ప్రత్యేక గౌరవంతో చూసేవారు. కండువా లేకుండా, వీధిలోకి కూడా వెళ్ళేవారు కాదు. ఇప్పుడో ప్రతీ కోన్కిస్కాగాడికీ ఓ కండువాయే! వాడు history sheeter అవొచ్చు, లేక అప్పుడో, ఆముందురోజో పార్టీ ఫిరాయించిన రాజకియ నాయకుడవచ్చు!
ఒక్కొక్కప్పుడు మగాళ్ళకి పంచలచాపు పెడుతూంటారు. వాటినేం చేసికుంటాం, లుంగీగా కట్టుకోడమో, లేక ఇంకోదానికో మడిబట్టలా కట్టుకోడం.ఇంక ఇలా అవతలివారిచేత పెట్టించబడ్డ బట్టలు ( మగాళ్ళ పాంటు పీసులూ, షర్టు పీసులూ) ఇంట్లో పెట్టినిండా ఉంటాయి. అలా పెట్టినింపుకోడం తప్పించి, మనమేమైనా కుట్టించుకుంటామా, పెడతామా? మళ్ళీ మనింటికి ఎవరైనా చుట్టాలొస్తే, వాటికి ముక్తీ మోక్షం వస్తాయి. మళ్ళీ ఇందులో ఓ జాగ్రత్త తీసికోవాలి, మరీ వాళ్ళిచ్చిందే తిరిగి వాళ్ళకి పెట్టేయడం కూడా బాగోదు!
మనవైపు చూశాను- ప్రతీ బట్టల దుకాణంలోనూ, పెట్టుబడి బట్టలని విడిగా ఉంటాయి. వాళ్ళకీ తెలుసు,ఈ బట్టల ఇకనామిక్స్!వాటి క్వాలిటీ కూడా అంతంతమాత్రమే! చివరకి అవన్నీ ఏ గిన్నెలమ్మేవాళ్ళదగ్గరకో చేరతాయ!
ఇలా వ్రాసేనని, మా ఇంటికి పూణె లో రావడం మాత్రం మానేయకండి. మరీ మొగాళ్ళకి ఏమీ పెట్టనుకానీ, ఆడవారికి మాత్రం మా ఇంటావిడ అతిథి సత్కారం గత 38 ఏళ్ళనుంచీ చేస్తూనేఉంది, అందరికీ మరీ చీరలనను కానీ,వయస్సుని బట్టి
ఓ డ్రెస్సో, ఓ చీరో ( పెట్టుబడి క్వాలిటీ మాత్రం కాదు!)పెడుతూనేఉంటుంది. మరీ అంత పరిచయం లేనివారికైతే టూ బై టూ బ్లౌజు పీస్సోచ్ !!
(కాసు బ్రహ్మానందరెడ్డి జన్మదినం సందర్భంగా)
విభాగాలు: వ్యక్తులు, ఆంధ్రప్రదేశ్, గుంటూరు జిల్లా, రాజకీయాలు, మహారాష్ట్ర,
మొత్తానికి నాలుగురోజులపాటు, మాతో hide and seek ఆడేసికుని, కరెంటు వచ్చిందండీ. ఆఖరికి నిన్న కూడా,వాళ్ళు చేసిన రిపేరు, ఆరుగంటలు మాత్రమే ఉండి, మళ్ళీ డిమ్ము అవడం ప్రారంభించింది.ప్రొద్దుటే 8.30 కల్లా హాజరీ వేయించుకుని, ఎలాగైతేనేం, రాత్రి తొమ్మిదికి లైట్లొచ్చేశాయి. కథ సుఖాంతం ( ప్రస్తుతం వరకూ!!). ఈ వేళ ప్రొద్దుట ఓ మిస్టరీ షాపింగు assignment సందర్భంలో ఓ ట్రావెల్ ఏజెన్సీకి వెళ్ళాను.వాళ్ళని, నన్ను Swiss/Paris Tour Package గురించి అడగమన్నారు. అవేమైనా చూశానా పెట్టేనా, ఉత్తిత్తినే !!వివరాలు అన్నీ అడిగి, నా contact details ఇమ్మన్నప్పుడు, అదో బెంగా, రెండో రోజునుంచీ ప్రారంభిస్తారు, ఫైనలైజు చేసేరా అంటూ,అందుకోసమని చెప్పాను- ఈ టూర్ నాకోసంకాదూ, మా ఊళ్ళో మా తమ్ముడున్నాడూ, అతనికోసమూ అని,ఆతావేతా అడిగినా, ఇంకా తను ఫైనలైజు చేయలేదూ అని చెప్పడం కోసం!
బస్సుకోసం వెయిట్ చేస్తూంటే, తెలిసిన ఒకావిడ ‘హల్లో అంకుల్ ఎలా ఉన్నారూ’ అని పలకరించారు. ఆవిడని ఎక్కడ చూశానో మర్చిపోయాను.ఎక్కడో చూసినట్టే ఉందీ, గుర్తుకురాలేదు.ఆవిడని చూడగానే ఇంకొకామె గుర్తొచ్చారు, ఆగుర్తొచ్చినావిడకి ఆమధ్య చేతి వేలు విరిగింది.ఆవిడే అయిఉంటారూ అనుకుని, <b.వేలెలాఉందీ, మీ అబ్బాయి ప్లే స్కూలుకి వెళ్తున్నాడా అని పరామర్శచేశాను. ఆవిడకేమో అంతా అయోమయంగా ఉంది, ఓసారి వేలు చూసుకుని, అర్రే బాగానేఉందే అని ఆశ్చర్యపడిపోయారు! ఆవిడ ఏదో విషయంగురించి సమాచారం అడిగి, వివరాలు తెలిసిన తరువాత, నాకు ఓసారి ఫోను చేయండీ అన్నారు. నేను నోరుమూసుక్కూర్చోవచ్చా, మీ శ్రీవారి నెంబరు నాదగ్గర ఉందీ అన్నాను.అదేమిటీ మిమ్మల్ని మావారెప్పుడు కలిశారూ అని ఇంకా ఆశ్చర్యపడిపోయారు. ఎక్కడో ఏదో పేద్ద తేడా వచ్చేసింది.నేను ఒకరిని చూసి ఇంకోరనుకున్నాను. అయినా అరగంటసేపు మాట్లాడాను!ఆవిడిచ్చారుకదా, అని ఫోను నెంబరు తీసికుని, పేరడిగినప్పుడు తెలిసింది, నేననుకున్నావిడ కాదూ అని!
ఈవిడకి ఉన్నది అమ్మాయి,పైగా ఆపిల్ల ప్లేస్కూలుకి కాదు వెళ్ళేది,కేంద్రీయవిద్యాలయంలో ఏడో క్లాసుకి,ఆవిడ శ్రీవారిని నేనెప్పుడూ చూడలేదు, కారణం ఆయన ముంబైలో పనిచేస్తున్నారు!మాట్లాడగా మాట్లాడగా చివరికి ట్యూబ్ లైటు వెలిగింది,ఆవిడనెక్కడ కలిశానో! ఇంక వళ్ళు దగ్గిరెట్టుకుని, మళ్ళీ confuse అవకుండా మాట్లాడాను! ఏమిటో వయస్సొచ్చేస్తూందనిపిస్తోంది, నెత్తిమీదికి 65 ఏళ్ళొస్తే, ఇంకా వయస్సొచ్చేస్తోందనేడవడం ఎందుకూ? అయినా సరే కొత్తవారిని పరిచయం చేసికోడం మానను! అలాగని కాళ్ళూ చేతులూ కట్టుకుని ఇంట్లోనూ కూర్చోనూ! బయటకెళ్తే,ఎవరోఒకళ్ళని పలకరించకా మానను! మావాళ్ళ ప్రాణం మీదికొస్తోంది, నాతో వేగలేక!
నేను చేసే మిస్టరీ షాపింగు ఏజెన్సీ డైరెక్టరు, పాపం రోజువిడిచి రోజు ఫోను చేసి అడుగుతూంటారు, ఫలానా చోట assignment ఉంది, చేస్తారా అంటూ. ఏదో దగ్గరలోదైతే సరే అంటాను, కాకపోతే వదిలేస్తాను.నాకు సంతోషం ఎక్కడా అంటే, ఈ కొత్త ఏజెన్సీ వారుకూడా,పాత ఏజెన్సీ వారిలాగే, ఫోను చేసి మరీ అడుగుతూంటారు! మామూలుగా, మనం ఎప్లై చేస్తేనే ఇస్తూంటారు.అలాకాకుండా, వాళ్ళే ఫోను చేసి ఎసైన్ చేయడం, ఒక్కోసారి అనిపిస్తూంటుంది,వీటితో మన ఇగో కూడా ఎలా satisfy అవుతోందో! ఎవరికైనా అంతేకదా, బయటవారి దగ్గరనుండి recognition వచ్చినప్పుడే కొండెక్కేసినట్లుగా ఉంటుంది. These are small things in life. But, they make all the difference in life!