నాటక లేదా సినీ కళాకారులను చూస్తూ, వింటూ వినోదాన్ని పొందుతాము. సినీ కళాకారులైతే వారి నటనకు సాంకేతిక పరిజ్ఞాన సహాయంతో అనేక తళుకు బెళుకులను జోడించి మరింత ఆకర్షణీయంగా చేయగలరు.

రేడియో కళాకారులు, పూర్తి శబ్దం మీద మాత్రమె ఆధారపడుతూ అద్భుతమైన కార్యక్రమాలను తయారు చేసి (మనకు ఈ టి వి పూనకాలు రాకముందు) ఎంతో ఆరోగ్యకరమైన వినోదాన్ని దశాబ్దాల పాటు అందచేసారు. ఒకరు కాదు ఇద్దరు కాదు అనేక మంది కళాకారులు ఇటు ఆకాశవాణి విజయవాడ కేద్రం నుండి, అటు ఆకాశవాణి హైదరాబాదు కేద్రం నుండి వారి వారి ప్రావిణ్యాన్ని పూర్తి పాటవంతోరంగరించి చక్కటి కార్యక్రమాలతో వినోద విజ్ఞానాలను సమపాళ్ళల్లో అందచేసారు. అటువంటి కళాకారులగురించి రాబొయ్యే తరాలకు తెలియచెప్పాల్సిన బాధ్యత ఎంతైనా ఉన్నది.

నాటక కళాకారుల గురించి వ్రాసేవారు, అనేక మంది ఉన్నారు. కొన్ని వార పత్రికల్లో ధారావాహికలుగా కూడావేశారు. ఇక సినిమా నటుల గురించి చెప్పనే అక్కర్లేదు, ఎందుకు అంటే వారి గురించి ఇంకాతెలుసుకోవాలిసినది ఏమైనా ఉన్నాదా అని ఆశ్చర్యపొయ్యేంతవరకు - నిజాలు, అబద్ధాలు, అభూత కల్పనలువ్రాసి వ్రాసి అలసిపోయ్యారు, వాళ్ళల్లో కొంతమంది తమకు తామే వ్రాసుకునే శక్తి గలవారు వ్రాసుకుని పుస్తకాలు కూడ ప్రచురించారు.

కాని, రేడియో కళాకారుల గురించిన సమాచారం ఎవరికీ అంతగా తెలియదు.

ఆకాశవాణి వారి వెబ్ సైటు ఆశగా పరికిస్తే పూర్తి నిరాశా నిస్పృహలు చుట్టుముడతాయి. రేడియో కళాకారుల గురించిన సమాచారం వీసమేత్తైనా దొరకదు . ఇక లాభంలేదు! శ్రోతలమైన మనమే నడుం కట్టాలి. మనలోనే, అనేకమంది దగ్గర ఉన్న కొద్ది కొద్ది సమాచారాన్ని ఒకచోట పోగుచేసి, సమగ్ర రూపాన్ని ఇవ్వగలిగితే ఎంతైనా బాగుంటుంది.


రేడియో కళాకారుల గురించిన సమాచారం, ఫోటోలు, అలనాటి రికార్డింగులు ఉన్నవారు అందరితో బ్లాగు ద్వారా పంచుకోవాలని విజ్ఞప్తి. బ్లాగులు లేనివారు కూడ తమదగ్గర ఉన్న సమాచారాన్ని తెలియచేస్తే (vu3ktb@gmail.com) ఆ సమాచారాన్ని తప్పకుండా అందరికీ అందుబాటులోకి తీసుకు వచ్చే పని వెను వెంటనే చేయగలను.

అలాగే, అలనాటి రేడియో కళాకారులు, వారి వారసులు కూడ ఈ ప్రయత్నంలో పాలుపంచుకుని తమ జ్ఞాపకాలను, పాత ఫోటోలను, నాటక/నాటిక ఇతర రికార్డింగులను అందరితో పంచుకుని, రేడియో కళాకారుల చరిత్ర తయారీలో సహాయపడమని వినయపూర్వక విజ్ఞప్తి.






















..

... జైలులో వున్న ఆ నేరస్థులు ఎంతగా పోట్లాడుకుంటారో రోజూ సూర్యుడిని చూస్తూనే వున్నా సూర్యకాంతిని అనుభూతికి తెచ్చుకోలేని మనకు ఎలా అర్ధం అవుతుంది? ఇన్స్టింక్ట్ సినిమాలో ఒక అమెరికన్ ఆంథ్రపాలజిస్ట్ ఆఫ్రికా అడవుల్లో పరిశోధనలు చేస్తూ ప్రకృతికి దగ్గరవుతాడు. ఆ అడవిలో అతను ఇద్దరు వ్యక్తులను చంపాడని చెప్పి ఆఫ్రికాలో అరెస్టు చేసి అమెరికాకు తీసుకువచ్చి మ్యాక్జిమం సెక్యూరిటీ జైల్లో పడెస్తారు.  కానీ ఎంతకూ ఆ నేరాలు ఎందుకు చేసిందీ పెదవి విప్పడు. ఒక సైకాలజిస్టుకి ఇతని కేసు ఆసక్తి కరంగా అనిపించి అతనితో నిజం ఎలాగయినా చెప్పించాలని నిర్ణయించుకుంటాడు.
అద్భుతమయిన నటన అందరిదీనూ. క్యూబా గూడింగ్ ఇంత చక్కగా ఒక సైకాలజిస్టుగా నటిస్తాడని అనుకోలేదు. అతనిని కొన్ని సీరియళ్ళలో నటించగా చూసినట్టున్నాను కానీ సినిమాలలో నేను ఇంతవరకు చూడకపోవడం అందుకు కారణం కావచ్చు. అంతోనీ హాప్కిన్స్ సహజంగానే చాలా బాగా నటించాడు. 
మనం ప్రకృతికి దూరమయ్యి ఏం కోల్పోతున్నాం అన్నదాన్ని ఇందులో చక్కగా అవిష్కరించారు. ఒక ప్రకృతి ప్రేమికుడి జీవన చిత్రాన్ని ఈ ఇన్స్టింక్ట్ సినిమాలో మనం చూడవచ్చును. ఉత్తమ చిత్రాలను చూడాలనే అభిరుచి వున్నవారికీ, ప్రకృతి ప్రేమికులకూ, జైలు (సన్నివేశాల) ప్రేమికులకూ నచ్చే చిత్రం ఇది.
Instinct

1999 R  126 minutes

After a two-year stint living among a family of gorillas in the African jungle, anthropologist Ethan Powell (Anthony Hopkins) goes on a brutal rampage, killing two poachers. Imprisoned in a Florida mental institution, Powell becomes withdrawn, mute and animalistic. Psychiatrist Theo Caulder (Cuba Gooding Jr.) learns of Powell's condition and takes his case, hoping to unlock the reasons behind the scientist's behavior.

Cast:Anthony Hopkins, Cuba Gooding Jr., Donald Sutherland, George Dzundza, Maura Tierney, John Ashton, John Aylward, Doug Spinuzza, Paul Bates, Rex Linn, Rod McLachlan, Kurt Smildsin, Jim R. Coleman, Tracey Ellis
Director:Jon Turteltaub
Genres:Thrillers, Psychological Thrillers, Dramas Based on Contemporary Literature, Dramas Based on the Book, Buena Vista Home Entertainment
This movie is:Suspenseful, Dark, Cerebral

Best Review: When you have two Oscar winners in one movie you have to give it some attention, here, it pays off big time. The movie is a combination of Shawshank Redemption meets One Flew Over the Cuckoo's nest meets Gorillas in the Mist. The result: a 5 star movie that I can call one of the best I've ever seen. Rent it and find out for yourself - if you're like me, you'll end of buying it.

చెప్పేదేమీలేదు! పై ఫొటోలో  వున్నది చదవండి :))

ఎవరెవరు నాకు కామెంట్లు వేస్తారో, ఎవరెవరికి నేను కామెంట్లు వెయ్యనో చూద్దాం. కొన్ని సార్లు ఇతరుల టపా బాగా నచ్చినా, నచ్చకపోయినా ఆ టపాకి కామెంటేంత కానీ, మెంటేంత కానీ సీనున్నా బద్దకించో, సమయం లేకనో వేయలేము కదా. వారాంతంలో ఇంటి దగ్గరుంటాను కాబట్టి టపాలు చూడగలనే కానీ వ్యాఖ్యానించేంత తీరిక లేదా ఓపిక వుండవు నాకు. అలాంటప్పుడు మంచి టపాలు వచ్చినా నా వ్యాఖ్యలు మిస్సవుతుంటాయవి.
కొంతమంది బ్లాక్ లిస్టుల్లో నా పేరు వుంటుంది. అలాంటి వారు నా బ్లాగులు చూస్తారో లేదో తెలియదు కానీ కామెంట్లు అయితే చచ్చినా వెయ్యరు. నాలాంటి త్రాష్టుడి బ్లాగులో వ్యాఖ్యానిస్తే ఇంకేమన్నా వుందా, మడి కొట్టుకుపోదూ! ఇహ కొంతమంది నామీద కోపం వుండో లేదా అర్ధాంతరంగా కోపం వచ్చో వారి బ్లాక్ లిస్టులో నా పేరు పేర్చి ఆత్మశాంతి పొందుతారు.
అప్పుడప్పుడు నేనేం చేస్తానంటే ఇంకా పాత పగలు ఎందుకులే అని వారి బ్లాగుల్లో ఒకటో రెండో కామెంట్లు వేసి ఆలివ్ ఆకులు ఇచ్చివస్తాను. మళ్ళీ వారు కూడా కామెంట్లు నా బ్లాగులో వేస్తారో లేదో చూస్తాను. వెయ్యకపోతే ఇహ నేను కూడా బిగదీసుకుపోతాను. ఇహ వారెంత మంచి పోస్టు వేసినా నా నుండి అయితే స్పందన వుండదు. కచ్చ అన్నమాట. ఉదాహరణకు ఓ పెద్ద మనిషి అప్పుడప్పుడయినా మంచి రాజకీయ వ్యాసాలు వ్రాస్తుంటారు. ఆ చర్చల్లో పాల్గొనాలని వుంటుంది కానీ కచ్చకొద్దీ పాల్గొనను. అంటే నేను పాల్గొననంత మాత్రాన వారికేదో నష్టమని కాదు గానీ నాకో తుత్తి అంతే.
ఇహ కొన్ని సైట్లు నాలాంటి చారిత్రిక పురుషుడిని వ్యాఖ్యానించకుండా చేయడానికి ఐ పి అడ్రసులు బ్లాక్ చేస్తాయి. ఆ కథా కమీశూ మీకు తెలిసేవుంటుంది ;) ఇహ కొన్ని బ్లాగుల్లో ఎప్పటికీ మనమే వెయ్యాలి కానీ వారు మన బ్లాగుల్లో వెయ్యరు. కొంతమంది వేరే బ్లాగుల్లో కామెంట్లు వేసినా నా బ్లాగులో వెయ్యరు. అలాంటి బ్లాగుల్లో ఒకటి రెండు సార్లు చూసి నేను కూడా కామెంట్లు వెయ్యకుండా ఆత్మ నిగ్రహం పాటిస్తాను. ఇహ మరికొన్ని బ్లాగుల టెంప్లేట్ దరిద్రంగా వుండో లేక వ్యాపార ప్రకటనలు బాగా వుండో వాటి జోలికే వెళ్ళబుద్ధి కాదు - ఇంకా ఏం వ్యాఖ్యానిస్తాం?
ఇక కొందరు ఆడాళ్ళుంటారు. వీళ్లందరూ వృద్ధనారీ పతివ్రతలన్నమాట. వీరి కళ్ళకి నేను మైకేల్ మదన కామరాజులా అనిపిస్తాను కాబట్టి నా జోలికి వారు రారు. కొంతమంది ఆడవారి దృష్టిలో నేను రాముడిలా మంచి బాలుడిని కాదు కాబట్టి నా బ్లాగుల్లో వ్యాఖ్యానిస్తే ఏ ఎయిడ్స్ వైరస్ తమెకెక్కుతుందో అని చదివినా సరే అల్లంత దూరాన వుంటారు - హెందుకయినా మంచిదని. మరి కొంతమంది ఆడ భక్తి బ్లాగర్లు నేను నాస్తికుడిని కాబట్టి నా జోలికే రారు.
కొంతమంది అభ్యుదయ బ్లాగర్లమని అనుకునేవారికి నాదే టైపు అభ్యుదయమో అర్ధం కాక సనాతన అభ్యుదయానికీ, తమ బూజు పట్టిన విప్లవవాదాలకీ సరిపడతానో లేదో అన్న అభిజాత్యంతో లేదా తమ సామాజిక వర్గమో, తమలా అణగారిన వర్గమో కాదన్న నయా అంటరానితానంతో నా బ్లాగులో వ్యాఖ్యానిస్తే నన్ను తాకినట్లయి మైల పడిపోతామని అనుకుంటారు.

నిన్న ఇన్సెపషన్ సినిమాకు వెళ్ళాను. వెళితే హాల్లో ఎవరూ లేరు. పది నిమిషాలు అయినా ప్రేక్షకులు ఎవరూ రాలేదు. కొంపదీసి ఈ సినిమాలో దయ్యాల సీన్లు వుంటే! నేను దయ్యాలను నమ్మను కానీ అవంటే నాకు చచ్చేంత భయ్యం. అందుకే మా అమ్మలు పాప ఆ సినిమాలను నాకు మరీ బలవంతంగా చూపిస్తూ ఒకవైపు దడిపిస్తూ మరో వైపు ధైర్యం చెబుతూ వుంటుంది. ఇప్పుడు అమ్మలు పక్కన లేకపోయే. ఎలా అని బోలెడు కంగారు పడ్డాను కానీ నెమ్మదిగా కొద్దిమంది ప్రేక్షకులు వచ్చాక ఊపిరి పీల్చుకున్నాను.
ఆ సినిమా చాలా బావుంది కానీ చాలా అర్ధం కాలేదు. నాకు మామూలుగానే ఇతర భాషల సినిమాలు పూర్తిగా అర్ధం కావు - ఇహ ఇలాంటి సినిమాలు ఒక్కసారికే ఎన్నడు అర్ధం కావాలి? మా స్ని పాప వుంటే బావుండేది. దానికి కలల గురించి బాగా అవగాహన వుంది. ఏదయినా అర్ధం కాకపోతే వివరించి వుండేది. ఒక సన్నివేశంలో మాత్రం బ్లాగరు కన్నాని బాగా తిట్టుకున్నాను. ఆ సీనులో స్పెషల్ ఎఫెక్ట్స్ బావున్నాయి కానీ ఏం లాభం కన్నా గారు తమ బ్లాగులో అవి ఎలా తీసారో సంబరంగా చెప్పారు. ఇహ ఆ సీనులో ఎలా లీనమవుతాము? సీన్ ఎలా వుందన్నదానికంటే ఆ సీన్ ఎలా తీసారో గుర్తుకువచ్చి చచ్చింది! అందుకే ఆ సీను అయిపోయేదాకా చిటపటలాడుతూ కూర్చున్నాను. ఇలా ఒక్కొక్క మంచి సినిమా మీద ఓ పది మంది అభిప్రాయాలు తెలియజేస్తూ మాహానందంగా ఒక్కో గుట్టూ విప్పేసారనుకోండి. ఇహ సినిమాకు రానక్కరలేదు. ఎంచక్కా ఇంట్లో వుండి బ్లాగులు చదువుకోవచ్చు.
ఇహపోతే ఈ సినిమా అంతా కలల ప్రపంచం. ఇలాంటి స్వాప్నిక జగత్తు అంటే మా స్నికి ఎంతో ఇష్టం. తనకు వాస్తవ ప్రపంచం ఆసక్తి కలిగించదు కాబట్టి తనకంటూ తనకు ఇష్టమయైన విధంగా ఓ కలల ప్రపంచం నిర్మించుకోవాలని దాదాపుగా గత రెండేళ్ళుగా స్వప్నాల గురించి పరిశీలిస్తూ, పరిశోధిస్తూ వస్తోంది. ప్రయోగాలు చేస్తూ వస్తోంది. అయితే ఈ విషయాల మీద నాలెడ్జి పెరిగింది కానీ పని మాత్రం అవలేదు. లూసిడ్ డ్రీమింగ్ గురించి ఎన్నో నెలలుగా కష్టపడుతున్నా ఏమాత్రం విజయం సాధించలేకపోయింది. అప్పుడప్పుడు తెగ నిస్పృహను వ్యక్తపరుస్తుంటుంది. నేను జాలి పడటం తప్ప పెద్దగా ఏమీ చేయలేకపోతుంటాను.
లూసిడ్ డ్రీమింగ్ నన్ను నేర్చుకొని విజయం సాధించి తనకు నేర్పమని కోరింది. బాప్ రే బాప్! అంత ఆసక్తి, ఓపిక నాకు లేదని చెప్పి తిరస్కరించాను. ఆ మధ్య ఈ బ్లాగులోనే లూసిడ్ డ్రీమింగులో ఎవరయినా విజయం సాధించిన వారు వుంటే తెలపండని కోరాను కానీ ఎవరూ దొరకలేదు. మాకు కావాల్సింది ఇలాంటి విషయాల మీద ఉత్త పరిజ్ఞానం వున్నవారు కాదు. ఆ పరిజ్ఞానం మా స్నికి బోలెడంత వుంది. మాకు కావాల్సింది ఎవరయినా నిజంగా లూసిడ్ డ్రీమింగ్ అనుభూతి చెందిన వారు. మీరు లూసిడ్ డ్రీమింగ్ అనుభవంలోకి తెచ్చుకున్నా లేక మీకు తెలిసినవారు ఎవరయినా వున్నా దయచేసి తెలియజేయండి.

సాధారణంగా వేదమంత్రం ఉద్దేశ్యాన్ని గ్రహించడానికి ఆరు పద్దతులు ఉన్నాయి. ఆ ఆరు పద్దతులనే మనం నిత్యజీవితంలో కూడా ఒక విషయాన్ని నేర్చుకోవడానికి, అధ్యయనం చేయడానికి ఉపయోగించుకోవచ్చు.

ఆ పద్దతులు ఏంటంటే ఉపక్రమం, ఉపసంహారం, అభ్యాసం, అపూర్వత, ఫలం, అర్థవాదం, ఉపపత్తి.


ఉపక్రమమంటే ప్రారంభం. ఉపసంహారమంటే చివర. మొదటి పద్ధతి ఈ రెంటినీ గమనించటం - దీనినే ఉపక్రమ - ఉపసంహార పద్ధతి అంటారు. ఈ రెండూ ఒకే విషయం గురించి చెప్తే మొత్తం విషయమదేనని గ్రహించవచ్చు.


అభ్యాసమంటే ఒక విషయాన్ని పదేపదే చెప్పటం లేక వల్లెవేయటం లేక మననం చేయటం.


ఏ వ్యాసంలోనైనా ఒకే విషయం గురించి పదే పదే చెప్తూంటే విషయం యొక్క సారాంశమదేననీ, మనస్సుకి బాగా హత్తుకోవటానికే తిరిగి తిరిగి దాని ప్రస్తావనే జరుగుతోందని గ్రహించవచ్చు.
అపూర్వత అంటే అంతకు పూర్వం చెప్పబడనిది అని అర్థం. అంటే విషయసారాంశమదే నన్న మాట.


''ఉపపత్తి'' అంటే విషయం గురించి చెప్పి ఆ విషయం యొక్క మూలమూ, ఉద్దేశమూ, ఔచిత్యమూ గురించి తెలుసుకోవడం. వీటి వల్ల ఆ విషయం స్పష్టమవుతుంది.


అర్థవాదం అంటే విషయాన్ని అనేక కోణాలలో విషయాన్ని చర్చించడం. వివిద రకాలుగా అర్థవంతమైన వాదాలు చేసుకోవడం.


'ఫలం'' అంటే ప్రతిఫలం. ''ఈ విధంగా చేస్తే ఈ ఫలితం లభిస్తుంది'' అనటం లాంటిదన్నమాట. అంటే మనం నేర్చుకోవలసినదాని వైపు లేక పొందవలసినదాని వైపు మనలను నడిపించటం. దీనిని ''ఫలం'' అంటారు.

ఎప్పుడూ ఒకే రకమయిన లైఫ్‌లో బ్రతికి, అలిసిపోయి, విసిగిపోయిన వారికి కొంచెం వెరైటీగా ఉంటుందని ఇది రాస్తున్నాను..

1. మనుషులంతా ప్రాధమికంగా జంతువులే కాబట్టి ఏమి చేసినా ఎలా చేసినా తప్పులేదని ఈ మధ్యన ఒకాయన సెలవిచ్చారు. కాబట్టి, ఒక పనిచేస్తే సరి.. జంతువులన్నీ నాలుగు కాళ్ళమీద నడుస్తున్నాయి కాబట్టి, మనిషి కూడా ఒక రకమయిన జంతువే కాబట్టి, మనుషులు కూడా నాలుగు కాళ్ళ మీద నడిస్తే సరి. ఒక్క సారి ఊహించుకోండి.... అందరూ నాలుగు కాళ్ళ మీద నడిస్తే ఎలా వుంటుందో... ఇదేమిటి పైనున్న వాటిని చేతులంటారనికదా మీ అనుమానం.... లేదండి.. పూర్వం ఒకప్పుడు అవి కాళ్ళే... తరువాత మన సౌలభ్యం కోసం చేతులని పేరు పెట్టుకున్నాం... అంతే....

2. ఎప్పుడూ చేత్తోనే కంప్యూటర్ కీ బోర్డ్ మీద టైప్ చేస్తారెందుకు? అప్పుడప్పుడు వెరైటీగా కాలితో కూడా ప్రాక్టిస్ చెయ్యొచ్చుకదా.. కాలికి కూడా వేళ్ళు వున్నాయి కదా...

3. బైక్‌ని ఎప్పుడూ రోడ్ మీద మాత్రమే ఎందుకు నడపాలి? ఫుట్‌పాత్ మీద ఎక్కించి నడపొచ్చు కదా.. అలాగే రోడ్‌కీ ఎడమవైపునే ఎందుకు వెళ్ళాలి? కుడి వైపున వెళితే ఏమవుతుంది? అది ఇదీ కుడా రోడ్డే కదా... ఎవరయినా గుద్దితే వాళ్ళమీద లాజిక్ ప్రయోగిద్దాం. ఏదయినా రోడ్డే కదా... ఎవరు ఎటువైపు వెళితే ఏంటి? నేను వెరైటీ గా ఉంటాను కాబట్టి ఇలా వెళతాను అని చెప్పొచ్చు, ఎదుటి వాడి నోరు మూయించొచ్చు.

4. కూరగాయలు, బియ్యం, మాంసం అన్నీ వండుకు తినడం ఎందుకు దండగ? మనుషులు కూడా జంతువుల్లాంటి వాళ్ళే కాబట్టి వాటినలాగే, పచ్చిగా, పిచ్చిగా తినేస్తే నష్టమేంటంటా? అహ నష్టమేంటంటా అని?

5. పుస్తకాలని ముందు నుంచి వెనకకి చదువడమెందుకు? వెనకవైపు నుంచి ముందుకు చదవచ్చు కదా.. ఎందుకంటే ఏదయినా చదవడమే... అవే పేజీలు, అవే అక్షరాలు... అదే విషయం...  అలా చదివితే అడిగేదెవడంట....

బాబోయ్... ఇప్పటికే చాలా చెప్పేసాను... ఇంక నాకు ఓపిక లేదు.. ఇంకా వెరైటీ ఆలోచనలుంటే మీరు కూడా రాయవచ్చండోయ్... అప్పుడు అందరూ కలిసి మరింత వెరైటీగా వుండొచ్చు కదా... మీరేమంటారు.. ఈ సంస్కృతి, సంప్రదాయాలు, పాత చింతకాయ పచ్చళ్ళు వల్ల ఉపయోగం ఏమిటి? ఇన్ని వేల సంవత్సరాలుగా మన పూర్వీకులంతా పిచ్చోళ్ళు కాబట్టి, వాళ్ళకి మతిలేదు కాబట్టి ఇలాంటి అర్ధం పర్ధం లేనివన్నీ పెట్టారు. మనం తెలివయినవాళ్ళం కాబట్టి, "ఆధునిక యుగంలో" వున్నాం కాబట్టి... ప్రశ్నించాలి కాబట్టి మనకి దొరికిన ప్రతీదాన్నీ తలా తోకా లేకుండా ఖండించి, వాదించి అవతల పారేద్దాం...

(గమనిక: పైవన్నీ నేనెప్పుడూ ట్రై చెయ్యలేదు... "వెరైటీ", "ఆధునికత" కోరుకునే వారికోసం ఈ పోస్ట్. పైవన్నీ ఎవరయిన ప్రయత్నించి, దానివల్ల ఏమయినా ఇబ్బంది పడితే నాకు సంబంధం లేదు... నన్నడగవద్దని మనవి)

అవ్వొక రోజులు........ఆ సంగీతం, ఆ సాహిత్యం, పాట పాడే పద్ధతిలో ఉన్న సొగసు, మళ్ళి రమ్మన్నా వస్తాయా!! వస్తే ఎంత బాగుండును.

ఇప్పటి తరానికి, సాలూరి రాజేశ్వర రావుగారి పేరు తెలియటం అంటూ జరిగితే, ఆ తెలియటం ఒక సంగీత దర్శకునిగానే. ఆయన ఒక అద్భుతమైన గాయకుడని తెలిసే ఆవకాశం కొంత ప్రయత్నం చేస్తే గాని తెలియని విషయం. 1940-1950 లలో ఆయన పాడిన లలిత గీతాలు బహుళ ప్రాచుర్యం పొందినాయి.

1980 లలో ఆయన అమెరికా వెళ్ళినప్పుడు ఒక గాన కచేరీలో పాడిన కొన్ని పాటలు ఇంటర్నెట్ వెతుకులాటలో దొరికినాయి. దొరకటమే కాదు మనకు కావలిసిన పాటలను ఒక ప్లే లిస్టు చేసుకుని అందరితో పంచుకోవటానికి మన బ్లాగులో ప్రచురించే ఆవకాశం టాలీ నేషన్.కాం అందచేసారు.

ఆ వెబ్ సైటువారు అందచేసిన అద్భుత ఆవకాశం అందిపుచ్చుకుని, రాజేశ్వరరావుగారి పాటలు ఒక ఐదు, ప్లేయర్లో పొందుపరచటం జరిగింది. హాయిగా విని ఆనందించండి.




ఈ పాటలలో నాకు బాగా నచ్చిన పాట, డాక్టర్ చక్రవర్తి సినిమాలోని "పాడమని నన్నడగవలెనా" అద్భుతంగా పాడి వినిపించారు రాజేశ్వర రావుగారు.

ఇటువంటి అద్భుతమైన గాయకుని పాటలను అందుబాటులోకి తేవటమే కాకుండా, బ్లాగులో ప్రచురించటానికి చక్కటి వీలు కల్పించిన టాలీ నేషన్.కాం వెబ్ సైటువారికి హృదయపూర్వక అభినందనలు, కృతజ్ఞతలు.

ఇదే విధంగా రాజేశ్వర రావుగారు, బాలసరస్వతిగారు కలిసి పాడిన పాటలు కూడ దొరికితే లలితా సంగీత ప్రియులకు పండగే














.

మేము, మా కెనడా మిత్రులు తరచుగా యు ఎస్ కూ కెనడాకు మధ్య తిరుగుతూవుంటాము. నేను నాలుగేళ్ళు ప్రతి పని రోజూ బోర్డర్ దాటేవాడిని. యు ఎస్ లో ఉద్యోగం, కెనడాలో నివాసం. నయాగరా నదికి ఒక వైపు పని మరొకవైపు ఇల్లు వుండేవప్పుడు. అందుకని బోర్దర్ మామలతో, అత్తలతో చిన్న చిన్న అనుభవాలు ఎదురవుతుండేవి. అవన్నీ మరోసారి చెప్పుకుందాం.
బోర్డర్ దగ్గర కస్టంస్ మరియు ఇమ్మిగ్రేషన్ అధికారుల మనస్థత్వం గురించి మా స్నేహితుడు ఒకరు ఇలా క్లుప్తీకరించారు. యు ఎస్ నుండి ఎవరయినా కెనడాకి వస్తున్నారనుకోండి మీరు దొంగ అని ధృవపడేంతవరకు మీరు దొర. అదే కెనడా నుండి ఎవరయినా యు ఎస్ కు వస్తున్నారనుకోండి దొర అని ధృవపడేంతవరకు మీరు దొంగ!
అదీ రెండు దేశాల అధికారుల మనస్థత్వాల్లో వున్న తేడా. చూసారా మా కెనడా వాళ్ళు ఎంత మంచి వాళ్ళో! యు ఎస్ వాళ్ళు మా కెనడా వాళ్ళనే దొంగలుగా అనుమానిస్తారు అని చంకలు గుద్దుకోకండి. వారికి ఏ దేశం నుండి ఎవరొచ్చినా ముందు దొంగ లాగా అనుమానించి అన్ని అనుమానాలు తీర్చుకున్నాకనే వదిలిపెడతారు.

అల్జీరియా, మొరొక్కో

బ్రిటన్ లో మ్యాడ్ మెన్ అన్న టెలివిజన్ నాటకంలో నటించే క్రిస్టినా హెండ్రిక్స్ లా వుండాలని ఆ దేశం తమ స్త్రీలందరికీ సూచిస్తోందిట. ఈక్వాలిటీ మినిస్టర్ లేన్ ఫెథర్‌స్టోన్ ఆమెను కర్వ్స్ ని ప్రస్తుతిస్తూ స్త్రీలందరికీ ఆమె శరీరం ఆదర్శం అని ప్రకటించారు. మోడళ్ళలా మరీ బక్కపలుచగా కాకుండా ఇలాంటి ఆరోగ్యవంతమయిన శరీరంతో వుండటానికి స్త్రీలు కృషి చేయాలని ఆ దేశం సూచిస్తోంది.
మరి అందమయిన ఆదర్శవంతమయిన కొలతలు అంటే 36 - 24 - 36 అంటారు కదా. మరి ఈమె కొలతలు ఎంతుండోచ్చో మీరు ఊహించగలరా? నెట్టులో సెర్చ్ చేసి కనుక్కొని చెబితే చీట్ చేసినట్టే. ఆమె కొలతలు రేపు ప్రకటిస్తాను. ఈలోగా మీరంతా ఊహిస్తూవుండండి మరి.
మోడళ్ళని చూసి చాలామంది అమ్మాయిలూ, స్త్రీలూ వారిలాగే తామూ అలా సన్నబడాలని ప్రయత్నిస్తూవుంటారు. అది పొరపాటు. అలాగే శరీరం ఎంత గంట గ్లాసులా (Hour Glass)  వుంటే అంత ఆరోగ్యకరం, అంత అందం. శరీరాకృతి పరంగా చెప్పాలంటే సిమ్రాన్ మరియు ఇలియానాలు గుర్తుకువస్తారు. ఎంత చక్కటి శరీరాకృతి వారిది! ముచ్చటేస్తూవుంటుంది వారిని చూస్తూవుంటే.

చంద్రబాబు ‘సువర్ణముఖి’ని రెండు రకాలుగా అనుభవిస్తున్నాడు.

ఒకటి - మాకు చేసిన కర్మల ఫలంగా!

మరొకటి - ఈ దేశానికి, రాష్ట్రప్రజలకి చేసిన కర్మల ఫలంగా!

వాటి గురించి వివరించే ముందు ఒక పోలిక చెబుతాను.

మనం ఒక చిన్న పిల్లవాడికి "నాయనా! ప్రతిరోజూ సూర్యుడు ఒక దిక్కునే ఉదయిస్తాడు. ఆ దిక్కుని తూర్పు అంటాం" అనో, లేక "నాయనా! ప్రతి రోజూ సూర్యుడు తూర్పునే ఉదయిస్తాడు" అనో, చెప్పామనుకోండి!

దాన్ని నమ్మడానికి ఆ పిల్లవాడు నాలుగు రోజులో, నలభై రోజులో సూర్యోదయాన్ని పరిశీలిస్తే చాలు, నిర్దారించుకోగలుగుతాడు. నమ్మకాన్ని స్థిర పరుచుకోగలుగు తాడు. ఎందుకంటే - అది చర్మ చక్షువులకి కనబడే దృశ్యం!

అదే ఒక వ్యక్తికి, "నాయనా! ధర్మోరక్షితి రక్షితః అంటారు పెద్దలు. ధర్మాన్ని రక్షిస్తే అది మనల్ని రక్షిస్తుంది" అనో, లేక "నాయనా! మనం చేసుకున్న కర్మఫలం మనమే అనుభవిస్తాం. అంచేత సత్కర్మలే చెయ్యాలి" అనో, చెప్పామనుకొండి.

దాన్ని నమ్మడానికి, ఆ వ్యక్తి, నాలుగు రోజుల్లోనో, నలభై రోజుల్లోనో పరిశీలనలూ, నిర్దారణలూ చేసుకోలేడు. దాన్ని పరిశీలించడానికి ఒకోసారి జీవిత కాలం పడుతుంది. అదీగాక అది భౌతిక దృష్టికి స్పష్టపడటం అరుదుగా జరుగుతుంది. అంతశ్చక్షువులతో, జ్ఞాన దృష్టితో గ్రహించవలసి వస్తుంది.

వేల సంవత్సరాల క్రితం, ఈ గడ్డమీద జన్మనెత్తిన వారు, ఎక్కువగా ఈ నమ్మకాలని కలిగి ఉండేవాళ్ళు. ‘చేసుకున్న కర్మ అనుభవించక తీరదు!’ ‘చేసుకున్న వారికి చేసుకున్నంత మహాదేవ!’ వంటి పెద్దల మాటలు, సూక్తులు, తత్వాలు, ఇతిహాసాలు, మత విశ్వాసాలు, ప్రజలని ఈ విషయమై నిత్య జాగరూకులని చేసేవి.

నమ్మకాలు సడలిపోయి, సంస్కృతీ సంప్రదాయాలు మరిచిపోయి, ‘డబ్బూ అధికారాలతో ఏమైనా చేసేయ వచ్చు’ అనుకునే పదార్ద వాదం పెరిగిపోయాక.... సత్యాలను చూడగల కన్నూ, గ్రహించగల బుద్దీ చాలా మందిలో కరువయ్యాయి.

అయితే, ఒక్కసారి, మన మీద పరచుకున్న కృత్రిమ ప్రచారాల మాయ అనే తెరలని తొలగించి చూస్తే, ‘ఎవరైనా సరే, చేసుకున్న కర్మఫలం అనుభవించే తీరతారు’ అన్న సత్యం మన కళ్ళముందే ఉంది.


అలాంటి వాటిల్లో ఒకటి ‘చంద్రబాబు ని, అతని బృందాన్ని మరాఠా పోలీసులు కుళ్ళ బొడవటం’.

ఇక మా పరంగా చంద్రబాబు సువర్ణముఖి ని వివరించే ముందు....

‘హలో బ్రదర్’ సినిమాలోని రెండు హాస్య సన్నివేశాల్ని చెబుతాను.

నాగార్జున ద్విపాత్రిభినయం చేసిన ఆ సినిమాలోని తొలి సీన్లలో.... దొంగ అయిన నాగార్జున, అతడి అనుచరుడు & కమేడియన్ బ్రహ్మనందం జైలు నుండి పారిపోయి, పోలీసుల జీపుని చేజిక్కుంచుకొని, బ్యాంకు నుండి వస్తున్న గిరిబాబు క్యాష్ బ్యాగు కొట్టేసిన దొంగ [రమ్యకృష్ణ] వెంట బడతారు. జీపులో డ్యాష్ కొట్టి, క్రిందబడిన ఆ మోటర్ సైకిలిస్ట్ తో, నాగార్జున...

"ఏరా! పవిత్ర భారత దేశంలో పుట్టేసి, నెత్తిన హెల్మెట్ పెట్టేసి, దొంగతనం చేస్తావా?" అంటాడు.

వెంటనే బ్రహ్మానందం... "గుర్రంలా ఉన్నావ్! గాడిదలా పనిచేసుకుని, కుక్కలా బతకక, పిల్లిలా దొంగతనం చేస్తావా?" అంటాడు.

అంతలో ఆ ‘మోటార్ సైకిలిస్ట్ కమ్ దొంగా’ మగవాడు కాదనీ, ఆడ లేడీస్ అనీ అర్దమయ్యాక, వాళ్ళు పండించే హాస్యానికి మనం నవ్వుకుంటాం.

అయితే తదుపరి కథలో, ఈ సీన్ కి కొనసాగింపు ఉంటుంది. నాగార్జున, బ్రహ్మానందాలు, బంగారు నగల తాకట్టు దుకాణానికి వెళ్ళి, సేటు [జెన్ని] కి ఠోకరా ఇచ్చి, అతడి నగలు వీళ్ళు చేతుల్లోకి, వీళ్ళ కత్తి అతడి చేతిలోకి వచ్చేటట్లుగా ట్రాప్ చేస్తారు. "నాకీ నగలు నాకీ ఇవ్వండి" అనే సేటుని, ‘తమ నగలు కాజెయ్యాలని సేటు తమని కత్తితో బెదిరించాలని చూస్తున్నాడంటూ’ బనాయిస్తారు. న్యాయం చెప్పమని చుట్టూ ఉన్న వారి నడుగుతారు. ఇంతలో పోలీసు వేషంలో వచ్చిన హీరోయిన్ [రమ్యకృష్ణ]....

"నేను చెబుతాను. పవిత్ర భారత దేశంలో పుట్టీ, అమాయకుల జేబుల్లో బీడీలు పెట్టి, కేడీ పనులు చేస్తారా రౌడీల్లారా!" అంటుంది. డైలాగ్ కొనసాగిస్తూ "నత్తల్లా ఉన్నారు. పీతల్లా పని చేసుకుని, బాతుల్లా బతకక, కోతుల్లా దొంగతనం చేస్తారా, రౌడీల్లారా!?" అంటుంది. అది విన్న బ్రహ్మానందం సాలోచనగా "ఈ డైలాగ్ ఎక్కడో విన్నట్లుందే?" అంటాడు.

అప్పటికే తత్తర చూపులు చూస్తున్న నాగార్జున "విన్నట్లు కాదు, అన్నట్లుంది!" అంటాడు.

సరిగ్గా అదే పరిస్థితి... బాబ్లీ యాత్రలో చంద్రబాబుది!

ఏ విధంగా అంటే....

1995 సెప్టెంబరు లో చంద్రబాబు, మామ ఎన్టీఆర్ కి వెన్నుపోటు పొడిచి, దొడ్డిదారిలో ముఖ్యమంత్రి అయ్యాడు. అప్పటికి మేము మా బ్యాటరీ తయారీ ఫ్యాక్టరీలో ఉన్నాము.. మా నాన్న గారప్పటికి స్వర్గస్తులయ్యారు. అమ్మా చెల్లీ, తమ్ముళ్ళు [ఈ పోరాటం తమ వల్ల కాదని] హైదరాబాద్ వెళ్ళిపోయారు.

1992లో నేదురుమల్లి జనార్దన రెడ్డి ప్రభుత్వం దిగిపోయి, కోట్ల విజయ భాస్కర రెడ్డి ప్రభుత్వం ఎక్కే సమయంలో మా ఫ్యాక్టరీ సీజ్ చేసిన APSFC అధికారులు, 1995 వరకూ తిరిగి చూడలేదు గానీ, మా అమ్మా, చెల్లీ,తమ్ముళ్ళు హైదరాబాద్ వెళ్ళిపోయాక, 1995 అక్టోబరులో వచ్చి, ఫ్యాక్టరీ ఖాళీ చెయ్యమన్నారు.

మేం మకాం నంబూరు పల్లెకు మార్చాము. అప్పటి వివరాలన్నీ నా గత టపాలు ‘పీవీజీ-రామోజీరావు-మా కథ’ అనే లేబుల్ లో ఉంచాను. 1995 ద్వితీయార్దంలో, నంబూరులోని మా ఇంటి క్రింది వాటాల వాళ్ళు, మమ్మల్ని మంచీనీళ్ళు పట్టుకోనిచ్చే వాళ్ళు కాదు. బావి నీళ్ళ మోటారు మీద నీళ్ళు పోసి, చీటికి మాటికి కాల్చేసేవాళ్ళు. మంచినీళ్ళు, కొళ్ళాయి వస్తున్నంత సేపూ వాళ్ళే పట్టుకునేవాళ్ళు. పైవాటాలో ఉండి నీళ్ళు మోసుకోవటం అంటే చాలా కష్టంగా ఉండేది.

దీనికి అదనంగా కరెంటు వేధింపులూ ఉండేవి గానీ, ప్రస్తుతానికి నీటి వేధింపు గురించి చెబుతాను. [ఈ నీళ్ళూ, కరెంటు వేధింపులు మా మీద 2007 దాకా ప్రయోగింపబడుతూ ఉన్నదే లెండి.] ఈ వేధింపుల నేపధ్యంలో 1997 మార్చిలో, నంబూరులో మా వారి మీద భౌతిక దాడి జరిగింది. మా వారి చేతికి ఫ్రాక్చర్ అయ్యింది. అందరూ చూస్తూ ఉన్నారే గానీ, ఒక్కరూ సాయం రాలేదు. కనీసం మాట సాయం కూడా!

మేము పోలీసు కేసు పెట్టడానికి వెళ్తే, పోలీసులు "ముందుగా వాళ్ళే మీ మీద కేసు పెట్టారు" అన్నారు.

అప్పట్లో రాజీవ్ త్రివేది అనే ఐపీఎస్ అధికారి, గుంటూరుకు ఎస్పీగా ఉండేవాడు. అతణ్ణి కలిసి ఫిర్యాదు చేస్తే "మీరు చదువుకున్నారు. వాళ్ళు ఇల్లిటిరేటెడ్. ఏమో! మీరే వాళ్ళ మీద కేసు బనాయిస్తున్నారేమో?" అన్నాడు. అక్కడ వ్యక్తుల [మాతో సహా] మోటివ్స్ గానీ, కెరీర్ & ప్రీవియస్ రికార్డు గానీ పట్టించుకోలేదు. ఇక అనవసరం అనుకొని, నంబూరు నుండి గుంటూరుకు మకాం మార్చుకున్నాము.

ఇదే మాటను, ఇదే ట్రిట్ మెంట్ నూ, మేము సూర్యాపేటలోనూ ఎదుర్కొన్నాము. ఆ వివరాలన్నీ నేను నా గత టపాలు [వ్యవస్థీకృత వేధింపు] లలో ఉంచినవే!

వెరసి నంబూరు గ్రామంలో ‘నీళ్ళు’ అన్న పైకారణం [over leaf reason]తో మా మీద భౌతిక దాడి చేయటం, బూతులు తిట్టటం, మా కంటే ముందే వాళ్ళే కేసులు పెట్టడం, మేము క్రిందే ఉంచిన ఇనప సామానులు దొంగతనం చేయటం గట్రాలు చేసారు. అంతేగాక మా విద్యార్ది తల్లిదండ్రులే గాక, ఊరి వాళ్ళు కూడా ఎవ్వరూ సహాయం చేయటానికి రాలేదు.

ఇలాగే, సూర్యాపేటలో... మా ఇంటి ఓనరు భాగ్యలక్ష్మి! గతంలో ఆ ఊరిలో ఉన్న ఒక సంపన్నుడి ఇంటిలో పనిమనిషిగా ఉంటూ, తన స్త్రీత్వాన్ని ఎర వేసి, ఉచ్చు బిగించి, యాగీ [బ్లాక్ మెయిల్] చేసి ఆస్థి వ్రాయించుకున్న రికార్డు కలది. ఆమె భర్త అంతకు ముందు టైలరు. తర్వాత చికెన్ కొట్టు యజమానులయ్యారు, పెద్ద ఇల్లు కట్టారు.

ఇదంతా ఆ ఇంటిలో దిగక ముందు మాకు తెలియదు. ముందుగా మాట్లాడుకున్న నియమాలన్నిటినీ ఉల్లంఘించీ, ఆమే మమ్మల్ని... నీళ్ళు, కరెంటు గట్రా అన్ని విధాలుగా వేధించింది. ఉన్న ఫళంగా ఇల్లు ఖాళీ చేయమంటుంది. ఊళ్ళో మరెవ్వరూ ఇల్లివ్వ మంటారు.

ఈ నేపధ్యంలో ఆమె మమ్మల్ని బండబూతులు తిట్టింది. పోలీసులు ఎంత రఫ్ డీల్ చేశారంటే, ఓ రోజు ఓ హోంగార్డు వచ్చి "ఎస్.ఐ.గారు పిలుచుకురమ్మన్నారు మిమ్మల్ని! ఏడీ నీ మొగుణ్ణి బయటకు పిలు!" అన్నాడు. ఎంసెట్ ర్యాంకుల అవకతవకలపై ఫిర్యాదు ఇచ్చినందుకు, మేము ఎదుర్కొన్న వ్యవస్థీకృత వేధింపు అది!

ఇంటికి తాళం వేయటం, పాల వాణ్ణి సైతం రానివ్వక పోవటం గట్రా వేధింపులతో బాటు, నిరంతరం బూతులు తిట్టేది. అద్దె తీసుకోవటానికి తిరస్కరించింది. పోలీసులతో "మేము గౌరవనీయమైన కుటుంబం నుండి వచ్చాము. ఎంసెట్ మీద ఫిర్యాదు ఇచ్చిన లెక్చరర్ ని, ఇలా 420 లా డీల్ చేయటం సరికాదు" అని ఆక్రోశంతో వాదించాను.

మా ఇంటి ఓనరు "చావగొట్టి నట్టింట పాతేసినా అడిగే దిక్కులేదు. ఏం చూసుకుని ఇంత పొగరు" అని మమ్మల్ని ఉద్దేశించి అనేది.

గుంటూరు ఎస్పీ రాజీవ్ త్రివేది లాగానే, నల్గొండ ఎఎస్పీ శివానంద రెడ్డి ఐపీఎస్, "మీరు చదువుకున్న వాళ్ళు. వాళ్ళు చదువు రానివాళ్ళు. మీరే వాళ్ళని harass చేయటం లేదని గ్యారంటీ ఏమిటి?" అన్నాడు.

వెరసి ఎంసెట్ ర్యాంకుల ఫిక్సింగ్, ఇంటర్ పేపర్ లింకుల మీద ఫిర్యాదు చేసినందుకు ‘ఇల్లు ఖాళీ చేయటం’ అన్న పైకారణం [over leaf reason]తో పోలీసులు, అన్నిపార్టీల రాజకీయ నాయకులు, మా విద్యార్దుల తల్లిదండ్రులతో సహా సహాయం చేయకుండా, అందరూ కలిసి వ్యవస్థీకృతంగా వేధించారు.

సూర్యాపేట లో సాయం కోసం మేము అన్ని పార్టీ నాయకులు దగ్గరికి వెళ్ళాము. వేధింపు మరింత పెరగటమే గానీ, ఒక్కరూ పైకారణంగా ఉన్న ఇంటి సమస్యను కూడా పరిష్కరించలేదు. ఇంటికి దాదాపు 47వేల రూపాయల కరెంట్ బిల్లు ఇచ్చారు. అదీ వేధింపు స్థాయి! సూర్యాపేట లోనే... ‘Increase of expenditure and Decrease of income' అన్న స్ట్రాటజీ మాకు చూపించబడింది.

వీటన్నింటిని తర్వాత, ఇంటి నుండి కట్టుబట్టలతో వెళ్ళగొట్ట బడితే, కొన్ని నెలలపాటు, ఆ పంచనా ఈ పంచనా ఉన్నాం. చంద్రబాబు నాయుడి కొడుకుతో స్నేహం చేస్తున్న మా తమ్ముడు, తన వంతు సాయంగా, నానల్ నగర్ లో ఒక రేకుల గది చూసాడు. అక్కడ కామన్ బాత్ రూం, కామన్ టాయ్ లెట్ ఉండేవి.

వీధి కార్పోరేషన్ బోరు పంపు దగ్గర నీళ్ళు పట్టుకునేటప్పుడు, ఆ పంపు ఎదురు ఇంటి అతను తాగి వచ్చి మావారితో కావాలని గొడవ పెట్టుకుని చొక్కా పట్టుకున్నాడు. మా తమ్ముడు డబ్బులు పంపుతుండగా గడిపేవాళ్ళం. చివరికి ఫోన్ కీ కూడా అందుబాటులో ఉండకుండా, డబ్బులు పంపలేదు. చివరికి పస్తులండవలసి వచ్చింది. మా తమ్ముడితో కట్ అయ్యింది. తరువాత వేరే స్నేహితుడి నుండి అప్పు తీసుకొని, చివరికి శ్రీశైలం చేరి స్కూల్ పెట్టుకున్నాం.

ఈ మొత్తం వ్యవస్థీకృత వేధింపు వెనక ఉన్నది.... రామోజీరావు, చంద్రబాబు నాయుడులే! చాలా వరకు ఫిర్యాదు చేసాము. కొన్నింటిని ఊరుకుండి పోయాము.

నంబూరు, సూర్యాపేట, హైదరాబాద్ నానల్ నగర్ లో, మేం పడిన వ్యవస్థీకృత వేధింపు... కొన్ని నెలలు, సంవత్సరాలు సాగితే... చంద్రబాబు బాబ్లీయాత్ర... అయిదు రోజులు సాగింది.

మమ్మల్ని మానసికంగా ‘బ్రేక్’ చెయ్యటం అన్నదే టార్గెట్ గా... చంద్రబాబు, రామోజీరావులు వెనక నడిపించటాన్నే, మా కేసులో సాక్ష్యాధార పత్రాల సహితంగా, దృష్టాంత పూరితంగా నిరూపించాము. ఆ వివరాలన్నీ గత టపాలలో పొందుపరిచిన విషయం మీకు తెలిసిందే!

మేం కొన్ని నెలలు పాటు భరించిన వేధింపుని, బాబ్లీ [నీళ్ళు] అనే పైకారణంతో [over leaf reasonతో] అయిదు రోజులు భరించే సరికే చంద్రబాబు బేర్ మన్నాడు. అసలు మూడు రోజులకే కన్నీళ్ళు పెట్టుకున్నాడు.

తమను పోలీసులు బూతులు తిట్టారనీ, తిండీ నీళ్ళు ఇవ్వలేదనీ, 70 మందికి ఒకే బాత్ రూమ్, టాయిలెట్ ఉండటంతో నరకం చూశామని, ఔరంగాబాద్ ప్రయాణం 8 గంటలలో మూత్ర విసర్జనకి కూడా బస్సులాపలేదని, రెండు చపాతీలు ఇచ్చారనీ, ఈడ్చుకు వెళ్ళారనీ, కోపం వచ్చిన పోలీసల్లా లాఠీలతో కుళ్ళబొడిచారని, తమ గొలుసులు, డబ్బు, సెల్ ఫోన్ లాక్కున్నారని.... కష్టాలన్నీ వెళ్ళబోసుకుని ఏడ్చాడు.

మేము అందుకున్న వ్యాఖ్యల్ని అతడూ అందుకున్నాడు. వీళ్ళని కొట్టి, ఆపైన మరాఠా పోలీసులే వాళ్ళ మీద కేసులు పెట్టారు. అచ్చం నంబూరులో మా క్రింది వాటాల వాళ్ళు, తామే మా వారిని కొట్టి, మళ్ళీ ముందుగా తామే మా మీద కేసులు పెట్ట ప్రయత్నించినట్లుగానే....

"వాళ్ళే మమ్మల్ని కొట్టారు. తలలు గోడకేసి కొట్టబోయారు" అన్నారు మరాఠా పోలీసు అధికారులు.

"వాళ్ళని వాళ్ళే కొట్టుకున్నారు" అని కూడా అన్నారు.

చంద్రబాబు కూడా... "అడిగే వాళ్ళు లేరు కదా అని, మమ్మల్ని అక్కడే చంపేయాలని కుట్ర పన్నారు" అన్నాడు.

"మేం గౌరవనీయమైన ప్రజా ప్రతినిధులం. మమ్మల్నింత అమర్యాదగా చూస్తారా?" అని దుఃఖ పడ్డాడు.

ఆ విధంగా... ఆ డైలాగులు [హలో బ్రదర్ సినిమాలో లాగా...] అతడికి విన్నట్లో, చదివినట్లో అన్పించక తప్పింది కాదు.

ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే - మాకు చేసిన ‘వేధింపు కర్మలలో’ కొన్నింటిని, చంద్రబాబు యధాతధంగా అనుభవించాడు.

నిజానికి ఒక ముఖ్యమంత్రి స్థాయి వ్యక్తికి, అంత నీచమైన స్థితి సంభవిస్తుందని ఎవ్వరూ ఊహించరు. ఎంత ప్రక్క రాష్ట్రపు పోలీసులైనా, ఐపీఎస్ అధికారుల కన్నా ఒక ‘భయం’ ఉంటుంది.

"ఏమో! ప్రక్క రాష్ట్రానికి ఒకప్పటి ముఖ్యమంత్రి. మళ్ళీ ముఖ్యమంత్రి అయినా, మనం డెప్యూటేషన్ మీద అక్కడికి పోయినా, ఎందుకొచ్చిన ఉపద్రవం!" అనుకుంటారు.

అదీగాక "ఒకప్పుడు కేంద్రంలో చక్రం తిప్పిన వ్యక్తి. ఒకవేళ మళ్ళీ పరిస్థితులు మారి ఇతడికి హవా నడిస్తే... అప్పుడు మనం రిస్క్ లో పడతాం" అనుకునైనా.... రాజకీయ నాయకుల పట్ల కొంత జాగ్రత్తతో వ్యవహరిస్తారు. ‘ఎంత రాజకీయ కారణాలైనా సరే, ప్రాక్టికల్ గా ఫీల్డ్ మీద, ఆయా ఆపరేషన్లని నిర్వహిస్తోంది మనం!’ అనే జాగ్రత్త తీసుకుంటారు.

అలాంటిది, ఎలాంటి జంకూ గొంకూ గానీ, సందేహ భయాలు కానీ లేకుండా, మామూలు జేబు దొంగలకి చూపించినట్లుగా ధర్డ్ డిగ్రీ చంద్రబాబుకి చూపించటం ఎవ్వరూ ఊహించనైనా ఊహించనిది. అతడి మాటల్లోనే చెప్పాలంటే... "70 మంది మీదికి, దాదాపు మూడు నాలుగు వేల మంది పోలీసులు... తలుపులు విరగ్గొట్టి వచ్చారు. బస్సుల దగ్గరికి వచ్చేలోగా, దాదాపు 200 మీటర్ల దూరం, ఎవరికి కోపం వచ్చినా తన్నటమే" అనేంత స్థితి రాదు గాక రాదు.

చేసుకున్న కర్మ అనుభవించవలసి నందునే అంతటి అనూహ్య స్థితి వచ్చి ఎదురుగా కూర్చొంది. మాకు చేసిన కర్మలలో కొన్నిటి సువర్ణముఖి అతడు అందుకున్నాడు. ఒంటరి కావటంతో సహా! చంద్రబాబుని, అతడి బృందాన్ని కొట్టటాన్ని అన్నిపార్టీల నాయకులు, జాతీయ పార్టీ నాయకులు నామమాత్రంగా మాట్లాడి ఊరుకున్నారు.

ఇతడే కాదు, మమ్మల్ని వేధించిన వాళ్ళలో చాలామంది, తరువాత కాలంలో ‘వాళ్ళ సువర్ణముఖి వాళ్ళు అనుభవించటం’ జరిగింది. కాకపోతే ఆ విషయాలు మాకు చాలా కాలం తరువాత తెలిసేవి. ఎందుకంటే - వాళ్ళు వాళ్ళ సువర్ణముఖిలు అనుభవించే రోజుల్లో... మేము వేరే విషయాల్లో, సమస్యల్లో పూర్తిగా నిమగ్నమై ఉండేవాళ్ళం. [అదీగాక మా జీవితంలో గూఢచర్యపు ప్రమేయాన్ని గుర్తించనందునా మేము కూడా మా సమస్యలు తప్ప, మిగిలినవేవి పట్టించుకునే వాళ్ళం కాదు.]

ఇక మా సమస్యలు ఆర్దిక పరమైనవి లేదా కెరీర్ పరమైనవి, లేదా ఆ స్థలం నుండి బయటకు వచ్చేయటం వంటివి అయి ఉండేవి. కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత, నాటకీయంగా, ఆ ఊరిలోని వ్యక్తులు కలిసి, ఆయా సంఘటనలు మాకు తెలియజేసేవారు. మొత్తంగా ‘వాళ్ళ సువర్ణముఖి వాళ్ళు అనుభవించారు’ అన్న విషయం మా కర్ధమయ్యేది. [2005 తరువాత మా జీవితాల్లో గూఢచర్య ప్రమేయం అర్దమయ్యాక, ఈ విషయమై మరింత అవగాహన కలిగింది.]

చంద్రబాబు తన సువర్ణముఖి అనుభవించటం అన్నది, దాదాపు 14 సంవత్సరాల తరువాత, ఇప్పుడు స్పష్టంగా బయటకు కనిపించింది.

ఇక్కడ నేను ఒక విషయం స్పష్టం చేయ దలుచు కున్నాను. మాకు చంద్రబాబు మీద ద్వేషం లేదు. అలాగని జాలి కూడా లేదు. మేం ఒకటే అనుకుంటాం. "మనం అతడి మీద ద్వేష పడినంత మాత్రానో, జాలీ పడినంత మాత్రానో, అతడి కర్మ అతడు అనుభవించక మానడు. మనమే ముందు జన్మలలో ఏదో దుష్కర్మలు చేసి ఉంటాం. ఈ జన్మలో ఇతడి నెపాన అనుభవించాం. అంతే! ఇదే గీత సాధన! ఇలా అనుకుంటే - జన్మజన్మలుండనీ లేకపోనీ, ఆ నమ్మకపు పునాది మీద మనం మాత్రం, మన భావోద్రేకాలని దాటగలం.

అప్పుడే... మనల్ని బాధ పెట్టిన వాళ్ళు సుఖంగా ఉన్నప్పుడు, ‘అయ్యో! వాళ్ళు సుఖంగానే ఉన్నారే’ అన్న దుగ్ధ మనల్ని బాధించదు. అదే విధంగా... మనల్ని బాధ పెట్టిన వాళ్ళు కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు, ‘హా! వాళ్ళు నానా చావూ ఛస్తున్నారు’ అన్న కచ్చ మనల్ని కాల్చదు. అప్పుడూ, ఇప్పుడూ కూడా... ప్రశాంతంగా, హాయిగా ఉండగలం" - ఈ సాధనని మేం బాగానే నేర్చుకున్నాం. అదీ గీత మాకు చూపిన మార్గం, గురువు నేర్పిన పాఠం.

అంతే కాదు, ఆధునిక హేతు వాదుల సిద్దాంతం ప్రకారం, జన్మలు లేవనుకున్నా, ‘ఎవరి కర్మకు వారే కర్తలు’ అనుకుంటే, మనం మాత్రం సుఖంగా ఉంటాం. అలాగని ‘తప్పుచేసిన వాళ్ళకి, శిక్ష పడకూడదనీ’ అనుకోం - ఇదీ మా దృక్పధం.

ఇక ఈ వివరణని పక్కన బెడితే.... చంద్రబాబు ‘అనుభవించిన సువర్ణముఖి’ గూఢచర్యమే అయితే... దాన్ని నెం.5 వర్గం విధించాలి. గూఢచర్యాన్ని ఒప్పుకోకపోతే... భగవంతుడే ఆ శిక్షని విధించినట్లు ఒప్పుకోవాలి. నేనయితే రెండింటిని నమ్ముతాను. నెం.5 వర్గం ద్వారా భగవంతుడే ఆ శిక్షను విధించాడనుకుంటాను.

ఇకపోతే... చంద్రబాబు మా పరంగానే కాదు, జనం పరంగా కూడా.... సువర్ణముఖిని అందుకున్నాడు.

పరిశీలిస్తే...

మరిన్ని విషయాలతో తదుపరి టపా.
అందాకా అమ్మ కడుపు చల్లగా అందరికీ మంచి జరగాలి.
సర్వేజనా సుఖినో భవంతు!

~~~~~~~~~~~

నేటికాలపు పరిశోధకుల దృష్టిలో ఋగ్వేదం పురాతనమైనది. తర్వాత యజుర్వేదం,సామవేదం, అధర్వణవేదం వచ్చాయి. అందరూ దీనినే నమ్ముతున్నారు.

ఈ పరిశోధకులు దేనిని ప్రామాణికంగా తీస్కొని ఇలా వర్గీకరించారో తెలియడం లేదు.

ఇలా ఎందుకంటున్నానంటే అసలు ఋగ్వేదంలోనే యజుర్వేదానికీ, సామవేదానికీ సంబంధించిన సమాచారం ఉంది.
అందుకే వేదాల ముందు,వెనుకల సందేహం వచ్చింది.

మనలో పురుషసూక్తము చాలామందికి తెలుసు. ఋగ్వేదం 10వ మండలంలోని పురుషసూక్తములోని 10 వ శ్లోకం చూడండి.

తస్మాద్యజ్ఞాత్-సర్వహుతః | ఋచః సామాని జజ్ఞిరే |
చందాగ్ంసి జజ్ఞిరే తస్మాత్ | యజుస్తస్మాద జాయత ||


అర్థం:

ఈ సర్వహుత యజ్ఞం నుండి ఋగ్వేద మంత్రాలు పుట్టాయి,సామవేద మంత్రాలు పుట్టాయి.ఛందస్సు పుట్టింది,యజుర్వేదం పుట్టింది.


మరి ఋగ్వేదం తర్వాత పూర్తైన తర్వాత యజుర్వేదం,సామవేదాలు వచ్చాయనాలా? లేక ఋగ్వేదం రచిస్తుండగానే యజుర్,సామవేదాలు సమాంతరంగా(parallel) గా రచించారనాలా? లేక అన్నీ ఒకేసారి ఉన్నాయనాలా లేక పుట్టాయనాలా? కాని ఎవరూ ఇలా అనలేదు. అందరూ అనేదేమంటే మొదట చెప్పినట్లుగా ఋగ్వేదం మొదట తర్వాత యజుర్వేదం, సామవేదం మొదలగునవి.


కాని పై శ్లోకం వలన ఋగ్వేదం మొదట తర్వాత యజుర్వేదం, సామవేదం అనే భావన ఎలా నిలబడగలదు?


ఇంకా ఇలాంటి ప్రస్తావనలు కల శ్లోకాలు ఏమైనా ఉన్నాయేమో నేనింకా చూడలేదు కాని పై శ్లోకం నాకు కనిపించింది.